Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού

Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Δικαιωμάτων του Παιδιού - Κύπρος


1
Υπόμνημα της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Δέσπως Μιχαηλίδου, στη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, σχετικά με το θέμα:

Γ.2 Ο περί Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (Τροποποιητικός) Νόμος του 2021

25/2/2021

    Σε συνέχεια του προηγούμενου Υπομνήματος που υπέβαλα κατά την πρώτη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού στις 3/2/2021, επισημαίνω τα ακόλουθα, σε σχέση με την αναθεωρημένη πρόταση Νόμου που μας στάληκε στις 16/02/2021:
      1. Σε σχέση με την προτεινόμενη τροποποίηση του Άρθρου 2, εξακολουθώ να έχω τους προβληματισμούς μου όσον αφορά στη διατύπωση των ορισμών: στον όρο «εκφοβισμός στον αθλητισμό», δεν με βρίσκει σύμφωνη η παραπομπή στον Ποινικό Κώδικα:εκεί δεν περιλαμβάνεται ερμηνεία τέτοιων συμπεριφορών, παρά μόνο για σκοπούς συγκεκριμένων αδικημάτων, με την έννοια της σωματικής βλάβης. Περαιτέρω, ενώ εδώ γίνεται παραπομπή στην ερμηνεία του Ποινικού Κώδικα, πιο κάτω ο ίδιος ο νόμος ερμηνεύει την έννοια της εκβιαστικής ή εκφοβιστικής συμπεριφοράς με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση.
      2. Ο όρος «εκβιαστική ή εκφοβιστική συμπεριφορά» εξακολουθεί να μην ορίζεται με σαφήνεια, αφού παραπέμπει στην έννοια του «εκβιασμού» και «εκφοβισμού», οι οποίοι δεν ορίζονται πουθενά στον εν λόγω Νόμο.
      3. Υπογραμμίζω την ανάγκη συμπερίληψης των προνοιών της “Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας» (Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης) και στον κυρωτικό της νόμο, στο Άρθρο 2. Είναι πολύ σημαντικό όπως ληφθεί υπόψη, η εν λόγω Σύμβαση ως το κατ΄εξοχήν διεθνές κείμενο που αφορά σε βία κατά των γυναικών, περιλαμβανομένων των κοριτσιών.
      4. Είναι απαραίτητο να καθοριστεί με σαφήνεια στην ερμηνεία του νόμου σε ποιους αφορά ο ορισμός «θύτες από το χώρο το αθλητισμού». Θεωρώ ότι θα πρέπει να ερμηνευθεί έτσι ώστε να περιλαμβάνει τουλάχιστον όλους τους γνωστούς παράγοντες (π.χ. προέδρους, μέλη και εργαζόμενους σε σωματεία ή συλλόγους, προπονητές, προέδρους, μέλη κ.λ.π των διαφόρων ομοσπονδιών, προέδρους, μέλη και προσωπικό του ΚΟΑ κ.λ.π.) αλλά και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που ως εκ της φύσεως της επαγγελματικής ή οποιασδήποτε άλλης σχέσης του με τον αθλητισμό, θεωρείται ως πρόσωπο από το χώρο του αθλητισμού.
      5. Μελετώντας το Άρθρο 5 σε συνδυασμό με τα Άρθρα 9 και 11, διαπιστώνω ότι και στην αναθεωρημένη πρόταση Νόμου δεν περιλαμβάνεται καμία πρόνοια ώστε σχέδια δράσης, κώδικες δεοντολογίας και εκθέσεις που υποβάλλονται να είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες ειδικά των παιδιών, και τις ειδικές διαδικασίες που πρέπει να προβλεφθούν για προστασία των δικαιωμάτων τους.
      6. Επαναλαμβάνω τη θέση μου για την ανάγκη εκσυγχρονισμού του νομικού πλαισίου που διέπει τον αθλητισμό: Η δημιουργία ποινικών αδικημάτων από μόνη της και η εξουσία της Ανωτάτης Δικαστικής Επιτροπής Αθλητισμού να εκδικάζει πειθαρχικά τέτοιες συμπεριφορές, οι οποίες μόνο μετά από ποινική καταδίκη θα οδηγούνται για πειθαρχική διαδικασία, δεν αποτελεί λύση του προβλήματος. Χρειάζεται να υπάρχουν διατάξεις και μηχανισμός, βάσει των οποίων, είτε μέχρι την εκδίκαση των ποινικών αδικημάτων ή μετά το τέλος αυτής, τα άτομα αυτά θα μπορούν να απομακρύνονται από τον χώρο του αθλητισμού ή θα πρέπει να εισαχθούν διατάξεις για την προστασία των θυμάτων από αντίποινα, τιμωρητικές συμπεριφορές λόγω καταγγελίας κ.λ.π., μέσα από διαφανείς διαδικασίες.
      7. Δυνατόν, μια συμπεριφορά να μην συνιστά ποινικό αδίκημα αλλά να εξακολουθεί να αποτελεί κατακριτέα και ανεπίτρεπτη συμπεριφορά στον χώρο του αθλητισμού. Με τον τρόπο που έχει συνταχθεί το νομοσχέδιο ουσιαστικά έχει διασυνδέσει τις όποιες δράσεις, ενέργειες ή υποχρεώσεις του ΚΟΑ μόνο με ποινικά αδικήματα, αφήνοντας εκτός εμβέλειας του νόμου πειθαρχικά παραπτώματα, π.χ. όπως ο εκφοβισμός και μόνο αφού προηγηθεί καταδικαστική απόφαση από ποινικό δικαστήριο. Απουσιάζει, επίσης, παντελώς οποιαδήποτε πρόνοια για λήψη μέτρων σε σχέση με παραβίαση για παράδειγμα των κανόνων δεοντολογίας.
      8. Η Επίτροπος ελέγχει την εκτελεστική εξουσία και κάθε δημόσια αρχή, σχετικά με την όλη εφαρμοστέα πολιτική και/ή τη συμμόρφωσή τους με τις διατάξεις της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και/ή άλλες συμβάσεις και νομοθεσίες που προστατεύουν τα δικαιώματα των παιδιών. Αρμοδιότητα της Επιτρόπου είναι να διερευνά κατά πόσον οι αρμόδιες Αρχές έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τους και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά τις αρμόδιες Υπηρεσίες ή το δικαστήριο. Κατά συνέπεια, δεν συμφωνώ με τις διατάξεις που προβλέπουν ότι την ύπαρξη κουτιού για υποβολή καταγγελιών και παραπόνων στο γραφείο της Επιτρόπου. Ο καθένας είναι ελεύθερος και έχει το δικαίωμα να υποβάλλει παράπονα στην Επίτροπο, αλλά σε καμία περίπτωση η Επίτροπος δεν νοείται να υποκαθιστά το αρμόδιο όργανο: στην Αστυνομία, στο οποίο και θα πρέπει να υποβληθεί επισήμως η καταγγελία.
      9. Όσον αφορά στο Άρθρο 24, η αναφορά στο εδάφιο (7) ότι το αδίκημα του εκφοβισμού στον αθλητισμό θα τιμωρείται με την προβλεπόμενη στο εν λόγω εδάφιο ποινή μόνο «σε περίπτωση καταδίκης του εφόσον δεν πρόκειται για αδίκημα το οποίο τιμωρείται με βάση τον Ποινικό Κώδικα», δεν είναι ούτε κατανοητή ούτε σαφής, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται ασφάλεια δικαίου.



    Κατεβάστε το αρχείο Word Υπομνημα ΚΟΑ 25.2.2021.docx

    Πίσω στην προηγούμενη σελίδα

    Back To Top