Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού

Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Δικαιωμάτων του Παιδιού - Κύπρος


Αρ. Φακ. Γ.Ε.Π.: 18.04.028


ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΛΗΔΑΣ ΚΟΥΡΣΟΥΜΠΑ

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ:

“Ισότιμη σχολιατρική κάλυψη από τις υπηρεσίες του κράτους και των μαθητών που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία δημοτικής και μέσης εκπαίδευσης”

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014, 10.00 π.μ.


A. Νομικό Πλαίσιο

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία κύρωσε το 1991, αναγνωρίζει σε κάθε παιδί, πρώτα και κύρια, εγγενές δικαίωμα στη ζωή επιβάλλοντας, ταυτόχρονα, υποχρέωση στα συμβαλλόμενα Κράτη να εξασφαλίζουν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό την επιβίωση και ανάπτυξη του παιδιού (Άρθρο 6).

2. Σύμφωνα με την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού [Γενικό Σχόλιο Υπ. Αρ. 3, CRC/GC/2003/3 (2003)], η Αρχή της Μη Διάκρισης και η Αρχή της Διασφάλισης του Συμφέροντος του Παιδιού συνιστούν δύο από τις τέσσερις βασικές αρχές της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, οι οποίες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ως καθοδηγητικές για την εφαρμογή όλων των υπολοίπων άρθρων της Σύμβασης ξεχωριστά.

3. Σύμφωνα με την Αρχή της Μη Διάκρισης, όπως αυτή διατυπώνεται στο Άρθρο 2 της Σύμβασης, τα Κράτη είναι υποχρεωμένα να σέβονται τα δικαιώματα που αναφέρονται σε αυτή και να τα εξασφαλίζουν σε κάθε παιδί που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους «χωρίς καμιά διάκριση στη φυλή […] της ανικανότητάς τους, της γέννησής τους ή οποιασδήποτε άλλης κατάστασης».

4. Η Αρχή της Διασφάλισης του Συμφέροντος του Παιδιού περιγράφεται στο Άρθρο 3 (1) της Σύμβασης, το οποίο καθορίζει ότι σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν στα παιδιά, είτε αυτές λαμβάνονται από δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς κοινωνικής ευημερίας, είτε από τα δικαστήρια, τις διοικητικές αρχές ή από τα νομοθετικά όργανα, πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού.

5. Η Σύμβαση ταυτόχρονα, κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε παιδιού να απολαμβάνει το υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας και να τυγχάνει διευκολύνσεων ιατρικής περίθαλψης και αποκατάστασης της υγείας του. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη οφείλουν να εξασφαλίσουν την πλήρη εφαρμογή του δικαιώματος αυτού και να παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα ιδιαίτερα, μεταξύ άλλων, για να μειώσουν τη βρεφική και παιδική θνησιμότητα (Άρθρο 24).

6. Η Σύμβαση υποχρεώνει επίσης τα Κράτη να μεριμνούν ώστε η λειτουργία των οργανισμών, των υπηρεσιών και των ιδρυμάτων που αναλαμβάνουν παιδιά και που είναι υπεύθυνα για την προστασία τους να είναι σύμφωνη με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί από τις αρμόδιες αρχές, ιδιαίτερα στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας και σε ότι αφορά τον αριθμό και την αρμοδιότητα του προσωπικού τους, καθώς και την ύπαρξη μιας κατάλληλης εποπτείας [Άρθρο 3 (3)].

Β. Παροχή Σχολιατρικών Υπηρεσιών

7. Η παροχή σχολιατρικών υπηρεσιών αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Primary Health Care). Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Άλμα Άτα, η οποία υιοθετήθηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Διάσκεψης για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας την οποία οργάνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Π.Φ.Υ. «αποτελεί το πρώτο επίπεδο επαφής του ατόμου, της οικογένειας και της κοινότητας με το Εθνικό Σύστημα Υγείας, φέρνοντας την υγειονομική φροντίδα όσο το δυνατόν κοντύτερα στους χώρους όπου οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται. Με τον τρόπο αυτό συνιστά το πρώτο στάδιο μιας αλληλουχίας υπηρεσιών υγείας».

8. Σε συνάντηση που είχα με μέλη του Παγκύπριου Συνδέσμου Επισκεπτριών/ Επισκεπτών Υγείας τον Φεβρουάριο του 2014, μετά από δικής τους παράκληση, είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ για την ευρύτατη γκάμα υπηρεσιών τις οποίες προσφέρει η Σχολιατρική Υπηρεσία καθώς και για τις αδυναμίες και τα προβλήματα που εντοπίζουν. Ένα από θέματα τα οποία μου έθεσαν τα μέλη του Παγκύπριου Συνδέσμου, ήταν και η μη παροχή αυτών των υπηρεσιών στους μαθητές και μαθήτριες των ιδιωτικών σχολείων. Οι Επισκέπτες/ Επισκέπτριες Υγείας υπογράμμισαν τους κινδύνους που, η μη παροχή σχολιατρικών υπηρεσιών στα παιδιά που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία ελλοχεύει σε ότι αφορά τη δημόσια υγεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο κίνδυνος από τον μη έλεγχο, από τις κρατικές υπηρεσίες, του εμβολιασμού των παιδιών κατά μεταδοτικών νόσων. Ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαίτερα μεγάλος όσον αφορά τον πληθυσμό των παιδιών από ιδιωτικά σχολεία, αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι, πολλά παιδιά τα οποία διέμεναν στο παρελθόν στο εξωτερικό – λόγω της φύσης του επαγγέλματος των γονιών τους – ή παιδιά με γονείς που κατάγονται από το εξωτερικό και έφθασαν πρόσφατα στην Κύπρο, και είχαν πιθανότητα έκθεσης σε κάποιες μεταδοτικές ασθένειες που έχουν πλέον εκλείψει από την Κύπρο, φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία, σε συνάρτηση με την άρνηση/ αποφυγή πολλών γονιών, είτε εκ πεποιθήσεως είτε λόγω κουλτούρας, να εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Σημειώνεται ότι, η Σχολιατρική Υπηρεσία εντοπίζει, συχνά, τέτοιους γονείς και τα δημόσια σχολεία και αυτό είναι ένα θέμα που επίσης χρήζει προσοχής.

9. Μετά την ως άνω συνάντηση, έστειλα ερώτημα στο Δίκτυο Ευρωπαίων Επιτρόπων για το Παιδί (ENOC) για να ενημερωθώ για το τι ισχύει όσον αφορά την παροχή σχολιατρικών υπηρεσιών σε παιδιά που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όσες απαντήσεις έλαβα από Ευρωπαίους Επιτρόπους συνέκλιναν στο ότι, στις χώρες τους δεν υπήρχε διαφοροποίηση, όσον αφορά τη σχολιατρική κάλυψη, ανάμεσε σε παιδιά που φοιτούν σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία.

Γ. Η Θέση της Επιτρόπου

10. Η παροχή σχολιατρικών υπηρεσιών εξυπηρετεί, πέραν από το δικαίωμα του κάθε παιδιού ξεχωριστά, το γενικότερο συμφέρον της κοινωνίας όπως αυτό εκφράζεται μέσα από την αποτελεσματική πρόληψη ασθενειών και επιδημιών.

11. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι:

· Το κράτος έχει ευθύνη/ υποχρέωση να διασφαλίσει σε κάθε παιδί πρόσβαση στη δημόσια Σχολιατρική Υπηρεσία, ανεξάρτητα αν αυτό φοιτά στο δημόσιο ή το ιδιωτικό σχολείο.

· Η υποχρέωση αυτή του κράτους θα πρέπει να ενσωματωθεί στα πλαίσια του Γενικού Σχεδίου Υγεία (ΓΕ.ΣΥ).

· Μέχρι την υλοποίηση του ΓΕ.ΣΥ και δεδομένης της δημοσιονομικής στενότητας που αντιμετωπίζει το κράτος, θα πρέπει να αποφασιστεί κατά πόσο το κόστος των σχολιατρικών υπηρεσιών θα αναληφθεί εξ’ ολοκλήρου από το κράτος ή κατά πόσο τα ιδιωτικά σχολεία θα κληθούν να συνεισφέρουν σε αυτό.







Κατεβάστε το αρχείο Word Υπόμνημα Επιτρόπου Επιτροπή Υγείας Σχολιατρική Υπηρεσία 27.11.2014.doc


Πίσω στην προηγούμενη σελίδα





Back To Top