Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού

Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Δικαιωμάτων του Παιδιού - Κύπρος

Χαιρετισμός Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού
στο 1ο Συνέδριο Συστημικής Ψυχοθεραπείας Κύπρου
«Κρίση … ποια κρίση; - Μια Συστημική αξιοποίηση της κρίσης»
Πανεπιστήμιο Λευκωσίας
13 Απριλίου 2013

Φίλες και φίλοι
Θέλω να συγχαρώ το Συστημικό Ινστιτούτο Κύπρου για τη διοργάνωση του 1ουΣυνεδρίου Συστημικής Ψυχοθεραπείας Κύπρου. Δεδομένων των πρωτόγνωρων συνθηκών που βιώνει η χώρα μας, θεωρώ την απόφασή των διοργανωτών να τοποθετήσουν το θέμα «κρίση» στο επίκεντρο των εργασιών του Συνεδρίου, ιδιαίτερα αξιέπαινη και, για τούτο με χαρά αποδέχτηκα την πρόσκληση να το θέσω υπό την αιγίδα μου.

Φίλες και φίλοι

Καθίσταται πλέον σε όλους και όλες μας σαφές ότι, αυτό που αρχικά εμφανίστηκε ως πρόβλημα στο χρηματοπιστωτικό ή/ και δημοσιονομικό τομέα της χώρας δεν μπορεί να εννοηθεί αποκλειστικά και μόνο ως οικονομικό πρόβλημα. Αποτελεί έκφραση μιας βαθύτατης και πολυσχιδούς κρίσης– οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, ηθικής και θεσμικής -, η οποία αφορά και αγγίζει κάθε πτυχή της ζωής μας σε κάθε έκφρασή της, ατομική και συλλογική. Αντλώντας από το επιστημονικό πλαίσιο του συνεδρίου θα έλεγα ότι πρόκειται για μια κρίση βαθιά συστημική.

Η καθίζηση της χώρας δε σχετίζεται μόνο με λανθασμένες οικονομικές επιλογές και, φυσικά, οι επιπτώσεις της δεν επηρεάζουν αποκλειστικά και μόνο το χώρο της οικονομίας – πώς θα μπορούσαν άλλωστε; Ως εκ τούτου, η αντιμετώπιση της δυσχερέστατης αυτής κατάστασης δεν μπορεί να στηριχτεί αποκλειστικά και μόνο στη λήψη μέτρων οικονομικής φύσης ή μέτρων τα οποία να έχουν ένα καθαρά οικονομικό προσανατολισμό και λογική.

Σήμερα, όσο ποτέ προηγουμένως, οφείλουμε να σχεδιάσουμε και να εφαρμόσουμε ολοκληρωμένες πολιτικές που να προωθούν και να οδηγούν σε ριζικό μετασχηματισμό της κοινωνίας και των δομών που τη διέπουν. Πάνω και πέραν από την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, στόχος μας θα πρέπει να είναι η ενίσχυση του ανθρωποκεντρικού προσανατολισμού της κοινωνίας, η εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών και των συμμετοχικών διαδικασιών της πολιτείας και η ενίσχυση των κοινωνικών της πολιτικών.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να εγκύψουμε στα άμεσα και ουσιαστικά προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας σήμερα. Επείγει προς τούτο η προώθηση βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων κοινωνικών πολιτικών. Πολιτικών οι οποίες να βασίζονται και να υπηρετούν ανθρώπινα δικαιώματα. Αναφέρομαι εδώ σε πολιτικές οι οποίες να υπερβαίνουν τη λογική της κάλυψης των βασικών ανθρώπινων αναγκών και θα επικεντρώνονται στην προσπάθεια ενδυνάμωσης των ίδιων των ανθρώπων – σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο - και της κοινωνίας στο σύνολό της.

Από τη στιγμή που η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εισάγεται στο πλαίσιο της διαμόρφωσης κοινωνικής πολιτικής, η καταπολέμηση της φτώχιας και του κοινωνικού αποκλεισμού παύει να είναι απλά μια αγαθοεργός απάντηση σε μια ανθρώπινη ανάγκη, και μετατρέπεται σε μια νομική υποχρέωση της πολιτείας να διασφαλίσει σε κάθε πολίτη το δικαίωμα να διαβιώνει σε συνθήκες απαλλαγμένες από τη φτώχια και πλήρως ενταγμένος στην κοινότητα όπου ανήκει.

Φίλες και φίλοι,

Μια από τις πλέον ευπαθείς και ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού στις παρούσες συνθήκες είναι τα παιδιά. Καθώς η ύφεση θα βαθαίνει, ένας ολοένα μεγαλύτερος αριθμός παιδιών θα βιώνουν την οικονομική ανασφάλεια, τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Η οικονομική ανέχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός διεισδύουν σε κάθε πτυχή της ζωής των παιδιών. Επηρεάζουν την ευημερία τους στο χώρο της οικογένειας, του σχολείου, της γειτονιάς και της ευρύτερης κοινότητας. Αφορούν ολόπλευρα την ψυχοσωματική κατάσταση των παιδιών - τόσο σε ατομικό όσο και στο κοινωνικό επίπεδο - και επεκτείνονται από την παρούσα παιδικότητά τους μέχρι και τη μελλοντική πορεία τους ως ενήλικες.

Πρέπει να επισημανθεί ότι, τα παιδιά έχουν μια διαφοροποιημένη εμπειρία της κατάστασής τους σε σχέση με αυτή που έχουν οι ενήλικες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με αυτά. Την ίδια στιγμή, τα παιδιά παραμένουν πιο ευάλωτα σε σχέση με τους ενήλικες ενώ παράλληλα έχουν να αντιμετωπίσουν διαφορετικές προκλήσεις και δυσκολίες. Πέραν τούτου, αν και αυτονόητο, είναι, νομίζω, απαραίτητο να επισημανθεί ότι, δεν δέχονται όλα τα παιδιά τις επιπτώσεις της κρίσης με τον ίδιο τρόπο. Τα παιδιά που προέρχονται από τα μη προνομιούχα στρώματα του πληθυσμού ή άλλες ευπαθείς ομάδες (παιδιά με μεταναστευτικό βιογραφικό, τα παιδιά των ανέργων, τα παιδιά με χρόνια προβλήματα υγείας και αναπηρίες) έχουν να αντιμετωπίσουν τις μεγαλύτερες προκλήσεις.

Στη βάση των πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι, η Πολιτεία έχει υποχρέωση – μέσα σε αυτές τις συνθήκες - να σχεδιάσει και να εφαρμόσει παιδοκεντρικές κοινωνικές πολιτικές οι οποίες να απαντούν στις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει η παιδική ηλικία. Τέτοιες πολιτικές θα πρέπει να έχουν αφετηρία τις ανησυχίες, τις απορίες, τους προβληματισμούς, τις ανάγκες και τις εκτιμήσεις των παιδιών όπως τα ίδια τις βιώνουν και εκφράζουν, αλλά και να εφαρμόζονται και να αξιολογούνται μέσα από την ενεργό εμπλοκή και συμμετοχή των ίδιων των παιδιών.

Φίλες και φίλοι

Βρισκόμαστε ενώπιον της μεγαλύτερης πρόκλησης που γνώρισε ο τόπος μας τα τελευταία σαράντα χρόνια. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια βαθιά κρίση, η οποία απειλεί να καταστρέψει την κοινωνική συνοχή της χώρας και να οδηγήσει στη φτώχεια και την εξαθλίωση το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, έχουμε υποχρέωση, ο καθένας από το δικό του πόστο και με εργαλείο την επιστημονική κατάρτιση που διαθέτει, να συμβάλουμε στην προσπάθεια να υποστηριχτεί η κοινωνία μας να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες, αλλά και να προγραμματίσει σωστά προκειμένου να προχωρήσει στην ανάπτυξη και την πρόοδο σύντομα. Είμαι βέβαιη, ότι οι εργασίες του 1ου Συνεδρίου Συστημικής Ψυχοθεραπείας Κύπρου θα υπηρετήσουν το στόχο αυτό.

Με τις σκέψεις αυτές, κηρύσσω την έναρξη του Συνεδρίου.







Κατεβάστε το αρχείο Word Συνέδριο Συστημικής Ψυχοθεραπείας.doc


Πίσω στην προηγούμενη σελίδα





Back To Top