Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού

Ανεξάρτητος Εθνικός Οργανισμός Δικαιωμάτων του Παιδιού - Κύπρος

Υπόμνημα της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Λήδας Κουρσουμπά, στη συζήτηση των θεμάτων:


• «Η πορεία υλοποίησης της νομοθεσίας για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν και η ανάγκη τροποποίησής της, προκειμένου να υπάρξει πραγματικό δίκτυ προστασίας των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού»

• Τα προβλήματα των μονογονεϊκών οικογενειών και η ανάγκη λήψης μέτρων από το κράτος για στήριξή τους


Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015
    1. Σε ότι αφορά το πρώτο θέμα παραπέμπω στο Υπόμνημα που υπέβαλα στη συνεδρία της Επιτροπής στις 22/06/2015.


    2. Σε ότι αφορά το δεύτερο θέμα έχω να σημειώσω τα παρακάτω:

      2.1 Η ανάπτυξη κοινωνικών πολιτικών θεμελιωμένων στα ανθρώπινα δικαιώματα -ιδιαίτερα σε μια περίοδο οξείας οικονομικής κρίσης στη διάρκεια της οποίας ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού βρίσκεται αντιμέτωπο με την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό - είναι στοιχειώδης υποχρέωση της πολιτείας.

      2.2 Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ως πράξη διεθνούς δικαίου, είναι δεσμευτική και δημιουργεί νομική υποχρέωση για τα Συμβαλλόμενα Κράτη να σέβονται και να εξασφαλίζουν σε κάθε παιδί που υπάγεται στη δικαιοδοσία τους, τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από αυτή (Άρθρο 2). Παράλληλα, εναποθέτει την κύρια ευθύνη, αναφορικά με τη φροντίδα, την ανατροφή και την ανάπτυξη του παιδιού στην οικογένεια προνοώντας ότι «Η ευθύνη για την ανατροφή του παιδιού και για την ανάπτυξή του ανήκει κατά κύριο λόγο στους γονείς ή, ανάλογα με την περίπτωση, στους νόμιμους κηδεμόνες του» (Άρθρο 18(1).



      2.3 Με τον τρόπο αυτό, η Σύμβαση, θεμελιώνει μια τριαδική σχέση ανάμεσα στο κράτος, την οικογένεια και το παιδί, ως φορέα εγγενούς αξιοπρέπειας και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων. Στη βάση της τριαδικής αυτής σχέσης, το κράτος αναλαμβάνει την ευθύνη να στηρίξει και να προωθήσει τα δικαιώματα του παιδιού είτε άμεσα, μέσα από την ανάπτυξη πολιτικών που αφορούν το παιδί και τα δικαιώματά του, είτε έμμεσα, μέσω νομοθετικών και διοικητικών μέτρων που αποσκοπούν στην ενίσχυση και την ενδυνάμωση της οικογένειας. Η Σύμβαση υποχρεώνει τα Συμβαλλόμενα Κράτη «να εξασφαλίζουν στο παιδί την αναγκαία για την ευημερία του προστασία και φροντίδα, λαμβάνοντας υπόψη τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων του, και να παίρνουν για το σκοπό αυτόν όλα τα κατάλληλα νομοθετικά και διοικητικά μέτρα» (Άρθρο 3). Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει ότι στους γονείς «ανήκει πρωτίστως η ευθύνη της εξασφάλισης, μέσα στα όρια των δυνατοτήτων τους και των οικονομικών μέσων τους, των απαραίτητων για την ανάπτυξη του παιδιού συνθηκών ζωής» (Άρθρο 27). Υποχρεώνει, ταυτόχρονα, τα Συμβαλλόμενα Κράτη «να παίρνουν τα κατάλληλα μέτρα, για να βοηθήσουν τους γονείς και τα άλλα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για το παιδί, να εφαρμόσουν το δικαίωμα αυτό και να προσφέρουν, σε περίπτωση ανάγκης, υλική βοήθεια και προγράμματα στήριξης, κυρίως σε σχέση με τη διατροφή, το ρουχισμό και την κατοικία» Άρθρο 27 (2).


      2.4 Ο θεσμός της οικογένειας παρουσιάζει μια πολυμορφία ως προς τη δομή και την οργάνωση -σε διαφορετικά πολιτισμικά και/ή κοινωνικά πλαίσια συναντούμε διαφορετικά είδη οικογένειας. Είναι για αυτό, που όλα τα διεθνή κείμενα, συμπεριλαμβανομένης και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, προσεγγίζουν με μια διευρυμένη αντίληψη τον όρο οικογένεια, ούτως ώστε αυτός να καλύπτει κάθε είδους, κοινωνικά αποδεκτή, οικογενειακή δομή.

      2.5 Η μονογονεϊκή οικογένεια είναι ένας τύπος οικογένειας που απαντάται όλο και πιο συχνά στις σύγχρονες κοινωνίες. Με βάση τα αποτελέσματα Έρευνας του Intercollege με Θέμα «Οι Μονογονεϊκές Οικογένειες στην Κύπρο» τα οποία δημοσιεύθηκαν το Φεβρουάριο του 2007,

          · «οι «μόνοι-γονείς» που είναι η συντριπτική τους πλειοψηφία γυναίκες, επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος των ευθυνών όσον αφορά στις εργασίες που σχετίζονται με το σπίτι αλλά και τα παιδιά»

          · ο οικογενειακός προϋπολογισμός επιβαρύνει σχεδόν αποκλειστικά τους μόνους-γονείς

          · Λόγω της κατακόρυφης μείωσης των οικονομικών τους πόρων, οι μ’ονοι-γονείς κατατάσσονται τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο, ανάμεσα στις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού για τον κίνδυνο φτώχειας

      2.6 Η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού στο Γενικό της Σχόλιο Υπ. Αρ. 7 καλεί τα Κράτη μέλη, να υιοθετήσουν μια θετική ατζέντα για τα δικαιώματα του παιδιού. Στο ίδιο σχόλιο η Επιτροπή υποδεικνύει ότι ανάμεσα στις υπηρεσίες στις οποίες παραπέμπει το Άρθρο 18 της Σύμβασης, περιλαμβάνεται και η προστασία της μητρότητας ενθαρρύνοντας τα Συμβαλλόμενα Κράτη να επικυρώσουν τη Σύμβαση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για τη Προστασία της Μητρότητας.

      Θέσεις της Επιτρόπου

      Α. Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και Μονογονεϊκές Οικογένειες

      2.7 Οι κοινωνικές πολιτικές γύρω από τη φροντίδα των παιδιών πρέπει να αναπτύσσονται εντός ενός ολοκληρωμένου πλαισίου το οποίο θα σέβεται τα δικαιώματα του παιδιού, την ισότητα των φύλων και την κοινωνική συνοχή.

      2.8 Η στήριξη των μονογονεϊκών οικογενειών, λόγω του ευάλωτου της κατάστασης στην οποία βρίσκονται, θα πρέπει να είναι μια από τις κοινωνικές πολιτικές αιχμής. Η στήριξη αυτή πέραν από οικονομική, θα πρέπει να λαμβάνει και άλλες μορφές και εκφράσεις.

      2.9 Στο υπόμνημα που κατέθεσα στη Συνεδρία της Επιτροπής στις 22/06/2015 επεσήμανα μια δυσμενή διάκριση σε βάρος των μονονογεϊκών οικογενειών λόγω του καθεστώτος παραμονής της μητέρας, και παρά το γεγονός ότι τα ανήλικα παιδιά της οικογένειας έχουν την κυπριακή υπηκοότητα. Πιο συγκεκριμένα με βάση τα άρθρα 4 (2) και 5 (1) (3) του Ν. 109(Ι)/2014, η εν λόγω ομάδα παιδιών όσο και οι γονείς τους, αφού δεν είναι δικαιούχοι ΕΕΕ λόγω της ιθαγένειάς τους καθώς δεν εμπίπτουν στις κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών που είναι δικαιούχοι, αποκλείεται εντελώς από το δικαίωμα λήψης.

      2.10 Σε σχέση με το πιο πάνω σημειώνω ότι υπογραμμίζω επίσης ότι, η πρόσφατη τροποποίηση του νόμου με την εισαγωγή στο άρθρο 4 (2) του Νόμου της νέας παραγράφου «(ζ) πρόσωπο το οποίο αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προσωπικές συνθήκες, εφόσον αυτές επιβεβαιωθούν από αρμόδιο λειτουργό και δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις των παραγράφων (α) μέχρι (ε)» και της εισαγωγής νέας παραγράφου στο άρθρο 5 (1)(α) που καθορίζει τους δικαιούχους «(vi) πρόσωπο το οποίο δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει της παραγράφου (ζ) του εδαφίου (2) του άρθρου 4:» όχι μόνο δεν επιλύει το πρόβλημα αλλά εισάγει και έμμεση διάκριση λόγω εθνοτικής καταγωγής κατά παράβαση του περί Ίσης Μεταχείρισης (Φυλετική ή Εθνοτική Καταγωγή) Νόμου του 2004 (N. 59(I)/2004) ο οποίος απαγορεύει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση διάκριση λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής σε σχέση, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές αλλά και παραβιάζει τις βασικές αρχές της Σύμβασης, αυτής της απαγόρευσης των διακρίσεων για οποιοδήποτε λόγο αλλά και αυτής του συμφέροντος του παιδιού.

      2.11 Αυτό για τους πιο κάτω λόγους:

          · Τα παιδιά αυτά αποκλείονται εκ του νόμου ως δικαιούχοι (παρά το γεγονός ότι είναι Κύπριοι ή/και ευρωπαίοι πολίτες) αποκλειστικά και μόνο λόγω της εθνοτικής καταγωγής του γονέα τους.

          · Ο τρόπος με τον οποίο οι εν λόγω διατάξεις έχουν διατυπωθεί αφήνουν ευρύτατη διακριτική ευχέρεια στις Υπηρεσίες να κρίνουν πότε συντρέχουν αυτές οι ιδιαίτερες προσωπικές συνθήκες και πότε δε συντρέχουν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει εχέγγυο για τη διασφάλιση πρόσβασης σε τέτοιο βοήθημα σε αυτά τα παιδιά και ως εκ τούτου, να πρέπει να αποτείνονται στα δικαστήρια κάθε φορά να δικαιωθούν.

          · Στιγματίζει τα παιδιά αυτά, ως παιδιά μονογονεϊκής οικογένειας με πατέρα ή μητέρα υπήκοο τρίτης χώρας, ως έχοντα «ιδιαίτερες προσωπικές συνθήκες», ενώ στο πλαίσιο της σύγχρονης κοινωνίας η μορφή αυτή οικογένειας είναι απόλυτα φυσιολογική και θα πρέπει τα παιδιά αυτά να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης με οποιοδήποτε άλλο παιδί και να έχουν τα ίδια δικαιώματα.

      2.12 Υπό το φως των πιο πάνω, προτίθεμαι να παρέμβω σύντομα στην Υπουργό Εργασίας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων όπως προωθήσει άμεσα τροποποίηση του νόμου ώστε να υπάρχει ρητή πρόνοια σε αυτόν ότι οποιοσδήποτε γονέας παιδιού Κύπριου ή ευρωπαίου πολίτη, ανεξαρτήτως υπηκοότητας, μπορεί να υποβάλλει αίτηση, εκ μέρους του παιδιού του, για παροχή ΕΕΕ.

        Β. Επίδομα Τέκνου και Μονογονεϊκές Οικογένειες

      2.13 Σε ανάλογης μορφής διάκριση υπόκειται η ίδια ομάδα μονο-γονιών, καθώς αποκλείεται από το σύστημα παροχής επιδόματος μονογονέα που ρυθμίζει ο περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμος του 2002 έως 2012 [Ν.167(Ι)/2002, όπως τροποποιήθηκε]. Πιο συγκεκριμένα, στην παράγραφο 10 του Παραρτήματος του ορίζει:

        «10. Μονογονεϊκές οικογένειες που λαμβάνουν επίδομα τέκνου, δικαιούνται επίδομα μονογονεϊκής οικογένειας για κάθε εξαρτώμενο τέκνο, εφόσον ο μόνος γονέας και το εξαρτώμενο τέκνο του είναι πολίτες της Δημοκρατίας ή πολίτες κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχουν συνεχή και νόμιμη διαμονή στις περιοχές που ελέγχονται από τη Δημοκρατία».

      2.14 Τον Ιούνιο του 2014, δημοσιοποίησα σχετική με το συγκεκριμένο θέμα Έκθεση Έκθεση της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Λήδας Κουρσουμπά αναφορικά με παράπονο για μη καταβολή επιδόματος μονογονεϊκής οικογένειας από την Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων σε γυναίκες υπηκόους τρίτων χωρών, τα παιδιά των οποίων είναι Κύπριοι πολίτες την οποία διαβίβασα στον Υπουργό Οικονομικών και στην Υπουργό Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και παράλληλα κοινοποίησα στον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών και τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού για δικές τους ενέργειες στα πλαίσια κοινοβουλευτικού ελέγχου. Σε αυτήν επισημαίνω ότι: «Με την παράγραφο 10 του Παραρτήματος του περί Παροχής Επιδόματος Τέκνου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2002 έως 2012, θεσμοθετείται η άνιση μεταχείριση και ο αποκλεισμός από το σύστημα κοινωνικών παροχών του Κράτους, ομάδας παιδιών, η οποία θα έπρεπε να βρίσκεται σε προτεραιότητα ενόψει της διπλής φύσεως της οικονομικής και οικογενειακής της δυσπραγίας. Θεωρώ ότι, η ύπαρξη οικονομικής κρίσης στο Κράτος μας, δεν αποτελεί, σε καμία περίπτωση, δικαιολογία παραβίασης δικαιωμάτων του παιδιού και ιδιαίτερα Κυπρίων πολιτών, οι οποίοι θα έπρεπε κατά τα άλλα να απολαμβάνουν πλήρη πρόσβαση σε όλα τα δικαιώματά τους. Στην προκειμένη περίπτωση, αγνοήθηκαν παντελώς οι ανάγκες της συγκεκριμένης ομάδας οικογενειών και των παιδιών τους, συμβάλλοντας στο να οδηγούνται σε αδιέξοδες καταστάσεις, οι οποίες σαφέστατα πλήττουν το συμφέρον του παιδιού. Η υπό συζήτηση πρόνοια, συνιστά, αδιαμφισβήτητα, παραβίαση βασικών Αρχών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που είναι η Αρχή Διασφάλισης του Συμφέροντος του Παιδιού, η Αρχή της Μη Διάκρισης και σειράς δικαιωμάτων του παιδιού […] η εν λόγω πρόνοια, η οποία εξαιρεί μονογονιούς αποκλειστικά λόγω της υπηκοότητας/εθνοτικής καταγωγής τους, συγκρούεται με τον περί της Ίσης Μεταχείρισης (Φυλετική ή Εθνοτική Καταγωγή) Νόμο του 2004 [59(I)/2004], ο οποίος συνιστά εναρμόνιση με κοινωνικό κεκτημένο και, επομένως, έχει υπεροχή. Παρά το γεγονός ότι δεν γίνεται πρόνοια για διαφορετική μεταχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών, λόγω υπηκοότητάς, στο πεδίο εφαρμογής του υπό εξέταση Νόμου, (που καθορίζεται με την έννοια της οικογένειας, όπως ορίζεται στο άρθρο 3), η υπό αναφορά πρόνοια της παραγράφου 10 του Παραρτήματος προβαίνει σε τέτοια εξαίρεση, συνεπεία της οποίας πλήττονται άμεσα δικαιώματα των παιδιών που είναι Κύπριοι πολίτες. Κατά συνέπεια, η εξαίρεση αυτή δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην κατηγορία παιδιών, όπως αυτή της παρούσας περίπτωσης» (Παράγραφοι 17 & 18 της Έκθεσης).

      2.15 Εισήγησή μου είναι, όπως καταγράφεται και στην εν λόγω Έκθεση (Παράγραφος 22 της Έκθεσης), η «άμεση επαναξιολόγηση και τροποποίηση του περί παροχής Επιδόματος Τέκνου Νόμου του 2002 έως 2012 σε ότι αφορά την παροχή επιδόματος μονογονιού σε γονείς υπηκόους τρίτων χωρών, των οποίων τα τέκνα έχουν κυπριακή υπηκοότητα» προκειμένου αυτή να εναρμονιστεί με τις αρχές που διέπουν τις διεθνείς Πράξεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που δεσμεύουν τη Δημοκρατία .


    Γ. Συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής και μονογονεϊκές οικογένειες


      2.16 Δεδομένης της, κατά κύριο λόγο, σύνθεσης της μονογονεϊκής οικογένειας στην Κύπρο, τα προγράμματα συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, αποκτούν για τις συγκεκριμένες οικογένειες ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Η συντριπτική οικονομική εξάρτηση της οικογένειας από τα εισοδήματα του μονο-γονιού σε συνάρτηση με το γεγονός ότι η ευθύνη της φροντίδας και της ανατροφής των παιδιών, το βαραίνει σχεδόν αποκλειστικά, ενισχύει την υποχρέωση της πολιτείας να υποστηρίζει την ανάγκη του να συμφιλιώσει την οικογενειακή με την επαγγελματική του ζωή.

      2.17 Σε παρέμβασή μου στις 8/07/2015 προς την Υπουργό Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων έθεσα ακριβώς το θέμα συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν γονείς με αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις, ανάμεσα σε αυτούς και πολλοί μονογονιοί. Στην παρέμβασή μου ανάφερα ότι αριθμός γονιών έχουν αποταθεί στο Γραφείο μου με αίτημα, είτε να εξαιρεθούν από το σύστημα βάρδιας (π.χ. μέλη της Αστυνομίας/Στρατού), ή να μετατεθούν σε Υπηρεσία εντός της Επαρχίας τους (π.χ. μέλη της Αστυνομίας/Στρατού, δημόσιοι υπάλληλοι). Το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η εν λόγω ομάδα γονιών αφορά τη φύλαξη των παιδιών τους κατά τις ώρες που δεν λειτουργούν τα σχολεία/παιδοκομικοί σταθμοί και στις πλείστες των περιπτώσεων, οι γονείς αυτοί δεν έχουν οικογενειακό υποστηρικτικό πλαίσιο που να μπορεί να τους βοηθήσει με τη φύλαξη των παιδιών τους.

      2.18 Στην παρέμβασή μου υπογραμμίζω ότι η Πολιτεία οφείλει να παρέχει ένα πλαίσιο στήριξης στους γονείς στην επιτέλεση του γονικού τους ρόλου και, ιδιαίτερα, σε οικογένειες που οι ανάγκες τους είναι τέτοιες που τις καθιστούν ευάλωτες στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό (π.χ. μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες με παιδιά με ειδικές ικανότητες, οικογένειες που φροντίζουν και άλλα εξαρτώμενα άτομα, οικογένειες μεταναστών κτλ).

      2.19 Στην παρέμβασή μου υπογραμμίζω ότι είναι υποχρέωση του κράτους να προσφέρει στους επηρεαζόμενους γονείς προγράμματα που να προωθούν τη συμφιλίωση της επαγγελματικής με την οικογενειακή ζωή, διασφαλίζοντας έτσι την πρόσβαση των εργαζομένων αυτών στην αγορά εργασίας, αλλά και το δικαίωμα των παιδιών τους για προστασία και ασφάλεια, κατά το χρόνο που οι γονείς δεν μπορούν, λόγω εργασίας, να φροντίσουν τα παιδιά τους. Τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να περιλαμβάνουν προσβάσιμες, οικονομικά προσιτές και ευέλικτου ωραρίου δομές/υπηρεσίες για την φύλαξη και φροντίδα παιδιών, που θα μπορούν να αξιοποιούνται από όλους τους γονείς, ανεξαρτήτως των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων. Ο σχεδιασμός και η παροχή τέτοιων υπηρεσιών θα πρέπει να στηρίζεται στην Αρχή του Συμφέροντος του παιδιού. Ταυτόχρονα, μια τέτοια πολιτική θα επιδιώκει την εξισορρόπηση των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων με τις ανάγκες της εμπλεκόμενης σε κάθε περίπτωση Υπηρεσίας.

      2.20 Σε απάντηση, ημερομηνίας 11/09/2015, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με παραπέμπει στα Προγράμματα λειτουργίας Βρεφο/ Παιδοκομικών Σταθμών και Κατ’ Οίκων Παιδοκόμων, την ευθύνη εποπτείας των οποίων έχει το ΥΕΠΚΑ. Ο Γενικός Διευθυντής με ενημερώνει, ταυτόχρονα ότι, «[Σ]το παρόν στάδιο δεν υπάρχουν συγκεκριμένες διατάξεις στην υφιστάμενη νομοθεσία. Ωστόσο, στο νομοσχέδιο που εκσυγχρονίζει τον περί Παιδιών Νόμο, το οποίο βρίσκεται στη Νομική Υπηρεσία για νομοτεχνικό έλεγχο, έχει περιληφθεί πρόνοια σε σχέση με την εγγραφή Κατ’ Οίκον Παιδοκόμων, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα φροντίδας παιδιών κατά τις βραδινές ώρες. Όσον αφορά τη λειτουργία παιδοκομικών σταθμών τα Σαββατοκυρίακα, σημειώνεται ότι κάποιοι σταθμοί λειτουργούν τα Σάββατα, κυρίως στην Επαρχία Αμμοχώστου» .

      2.21 Ακόμη και αν αντιπαρέλθω το γεγονός ότι για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχω καταθέσει ολοκληρωμένο πλαίσιο εισηγήσεων από το 2013 κι ακόμη δεν έχει επιτευχθεί η ψήφισή του, εκφράζω τον έντονό μου προβληματισμό κατά πόσο η συμπερίληψης προαναφερθείσας πρόνοιας θα μπορέσει να απαντήσει αποτελεσματικά στο πρόβλημα των γονιών, όπως το είχα θέσει αρχικά στην παρέμβασή μου.








Κατεβάστε το αρχείο Word Υπόμνημα Επ Εργασίας ΕΕΕ 12.10.2015.doc


Πίσω στην προηγούμενη σελίδα





Back To Top